Reddit Bengaluru Employee viral story:
बेंगळूर: बेंगळूरमधील एका कर्मचाऱ्याने नोकरी गेल्यानंतर कंपनीचा लॅपटॉप परत करण्यासाठी आपल्या दोन वर्षांच्या मुलाला सोबत घेऊन ऑफिसमध्ये गेला. मात्र, कार्यालयात मुलाला घेऊन प्रवेश करू दिला नाही. ज्या कंपनीसाठी रात्र-दिवस वेळ न पाहता काम केले तेथेच या छोट्याशा प्रसंगाने त्याला नोकरी, कंपनी आणि वैयक्तिक आयुष्य यांच्यातील नात्याकडे नव्याने पाहण्याचा दृष्टीकोन मिळाला. त्याने हा अनुभव Reddit वर शेअर केला असून, अनेकांनी त्याच्या अनुभवाशी सहमती दर्शवली आहे.
Reddit वरील पोस्टनुसार, संबंधित व्यक्तीची नुकतीच नोकरी गेली होती. कंपनीतील एक्झिट प्रक्रिया पूर्ण करून लॅपटॉप जमा करण्यासाठी तो ऑफिसमध्ये गेला होता. त्याची पत्नीही नोकरी करत असल्याने दोन वर्षांच्या मुलाची देखभाल करण्यासाठी त्या वेळी घरी कोणीही नव्हते. त्यामुळे त्याला मुलालाही सोबत घेऊन जावे लागले.
ऑफिसमध्ये पोहोचल्यानंतर त्याला मुलाला कार्यालयाच्या परिसरात प्रवेश देता येणार नसल्याचे सांगण्यात आले. हा त्याचा शेवटचा दिवस असून केवळ लॅपटॉप जमा करून काही मिनिटांत निघून जाणार असल्याचे त्याने सांगितले. मात्र, नियमांमध्ये कोणतीही सूट देण्यात आली नाही. अखेर त्याने एका सहकाऱ्याला मुलाची काळजी घेण्यास सांगितले आणि स्वतः एक्झिटची प्रक्रिया पूर्ण केली. ही प्रक्रिया अवघ्या पाच मिनिटांत पूर्ण होईल, अशी त्याची अपेक्षा होती. मात्र, प्रत्यक्षात त्याला सुमारे १५ मिनिटे लागली. ही छोटीशी गोष्ट त्याला खूप काही शिकवून गेली.
या कर्मचाऱ्याने कंपनीने कोणताही नियम मोडल्याचा आरोप केलेला नाही. कार्यालयात पाहुणे किंवा लहान मुलांच्या प्रवेशाबाबत नियम असू शकतात, हे त्याने मान्य केले. मात्र, त्याला जाणवलेला विरोधाभास वेगळाच होता. ज्या कंपनीसाठी कर्मचारी अनेक वर्षे वेळ न पाहता काम करतो, वरिष्ठांनी दिलेल्या सर्व जबाबदाऱ्या पार पाडतो, सहकाऱ्यांशी नाती निर्माण करतो आणि संस्थेलाच कुटुंब समजून भावनिकरित्या जोडला जातो, त्याच कंपनीतून बाहेर पडण्याची वेळ आली की सर्व काही बदलतं आणि प्रक्रिया अत्यंत औपचारिक आणि व्यावसायिक असते. नोकरी सोडल्यानंतर ही वस्तुस्थिती त्याला कळली. त्यामुळेच या अनुभवाने त्याचा कामाकडे पाहण्याचा दृष्टिकोन बदलल्याचे त्याने सांगितले.
या घटनेतून मिळणारा महत्त्वाचा धडा म्हणजे कंपन्या संवेदनाहीन असतात किंवा कर्मचाऱ्यांनी कामाप्रती प्रामाणिक राहू नये, असा नाही. नोकरीमुळे उत्पन्न, उद्देश, मैत्री, व्यावसायिक समाधान आणि आत्मविश्वास मिळू शकतो. त्यामुळे कामाप्रती बांधिलकी असणे महत्त्वाचे आहे. मात्र, जेव्हा एखाद्या व्यक्तीच्या आयुष्यात नोकरीच सर्वकाही असते, तेव्हा समस्या निर्माण होऊ शकते. नोकरी गेल्यावर केवळ पगाराचा स्रोत बंद होत नाही, तर स्वतःच्या आयुष्यातील एक महत्त्वाचा भाग गमावल्यासारखे वाटू शकते. बेंगळूरातील या कर्मचाऱ्याच्या अनुभवाने काम आणि वैयक्तिक आयुष्य यांच्यात काही भावनिक अंतर ठेवणे किती महत्त्वाचे आहे, हे समजते.
या अनुभवाचा अर्थ कामापासून लांब जावे असा नाही. उलट, नोकरीत बदल झाला तरी आपले आयुष्य त्यातून सावरू शकेल, अशी स्वतंत्र व्यवस्था उभी करणे गरजेचे आहे. व्यावसायिक कौशल्ये महत्त्वाची आहेतच; मात्र बचत, कुटुंबाशी असलेले संबंध, मित्रमैत्रिणी, छंद आणि नोकरीच्या पलीकडे जीवनात अर्थ शोधण्याची क्षमता यांनाही तितकेच महत्त्व आहे. Reddit वरील अनेक वापरकर्त्यांनीही कर्मचाऱ्यांनी कंपन्यांकडे कुटुंब म्हणून पाहू नये, तसेच स्वतःचे आरोग्य, मानसिक शांतता आणि प्रियजनांसोबतचा वेळ जपावा, असा सल्ला दिला. या कर्मचाऱ्याची पोस्ट हा केवळ त्याचा वैयक्तिक अनुभव आहे. प्रत्येक कंपनी आपल्या कर्मचाऱ्यांशी अशाच प्रकारे वागते, असा त्यातून निष्कर्ष काढता येणार नाही. मात्र, या प्रसंगाने एक महत्त्वाचा प्रश्न नक्कीच उपस्थित केला आहे, कंपनी आपल्या आयुष्याचा महत्त्वाचा भाग असू शकते; पण तीच संपूर्ण आयुष्य बनू नये. कधी कधी नोकरीच्या शेवटच्या दिवशी याची जाणीव होते.
