पुढारी वृत्तसेवा
आकाशात उल्का पाहणे हा अनेकांसाठी कुतूहलाचा विषय; 'तुटता तारा' पाहिल्यावर इच्छा पूर्ण होते, अशी आजही जनमानसात धारणा आहे.
आकाशात चमकणारी प्रत्येक उल्का पृथ्वीपर्यंत पोहोचतेच असे नाही; बहुतांश उल्का हवेतच विरून जातात.
ज्याला आपण 'तुटता तारा' म्हणतो, तो प्रत्यक्षात अवकाशातील एक दगड असतो; वातावरणात शिरताना त्याला 'उल्का' असे संबोधले जाते.
हे तुकडे म्हणजे अवकाशातील लघुग्रह किंवा धूमकेतूंनी मागे सोडलेला धुळीचा आणि खडकांचा ढिगारा असतो.
पृथ्वी जेव्हा या अवकाशातील कचऱ्याच्या पट्ट्यातून प्रवास करते, तेव्हा वातावरणात प्रवेश करणाऱ्या कणांमुळे प्रकाशाच्या सुंदर रेषा उमटतात.
अनेकदा मंगळ ग्रहाच्या कक्षेतून विचलित झालेले हे खडक ग्रहांच्या बदलत्या स्थितीमुळे थेट पृथ्वीच्या दिशेने आकर्षित होतात.
वातावरणात प्रवेश करताना या उल्कांचा वेग थक्क करणारा असतो; त्या ताशी ४० ते ७० हजार किलोमीटर वेगाने प्रवास करतात.
प्रचंड वेग आणि हवेचे घर्षण यामुळे या शिळा तापतात आणि पेट घेतात, ज्यामुळे आकाशात अग्नीची रेषा उमटलेली दिसते. जळताना या उल्का हवेतच नष्ट होतात आणि एक तेजस्वी मार्ग मागे सोडतात; याच प्रक्रियेला आपण सामान्य भाषेत 'तारा तुटणे' म्हणतो.