Anirudha Sankpal
असे म्हटले जाते की देवमासा स्वतःच्या मृत्यूची चाहूल ओळखू शकतो. त्यामुळेच तो आपल्या निवासापासून शेकडो किलोमीटर दूर निघून जातो.
आपल्या शरीरात उरलेल्या शेवटच्या शक्तीने तो समुद्राच्या अगदी खोल भागात एक शेवटची डाईव्ह मारतो.
या घटनेला 'व्हेल फॉल' (Whale Fall) असे म्हणतात. सुरुवातीला, शार्क आणि ईल मासे अनेक दिवस देवमाशाच्या शरीरावर ताव मारतात.
जेव्हा शरीरावर थोडेच मांस उरते, तेव्हा लहान कृमी (Tiny worms) भक्षकांनी मागे सोडलेले सर्वकाही खाऊन टाकतात.
त्यानंतर 'झॉम्बी वर्म्स' (Zombie worms) येतात. ते देवमाशाच्या हाडांमध्ये ॲसिड सोडतात, ज्यामुळे हाडे मोडून त्यामधील साठवलेले फॅट्स आणि प्रोटीन्स बाहेर येतात.
सिम्बायोटिक बॅक्टेरिया (Symbiotic bacteria) या पौष्टिक घटकांवर जगतात आणि एकत्र येऊन सांगाड्याभोवती नवीन वनस्पतींच्या वाढीस आधार देतात.
ही प्रक्रिया जवळपास १०० वर्षे चालते. एका देवमाशाचे शरीर ४३ हून अधिक प्रजातींना आणि १२,४९० हून अधिक सजीवांना आधार देऊ शकते.