पुढारी वृत्तसेवा
मानसशास्त्रानुसार, बहिर्मुख व्यक्तींच्या मेंदूतील 'रिवॉर्ड सिस्टीम' अधिक सक्रिय असते. लोकांशी गप्पा मारल्याने त्यांना आनंद मिळतो, म्हणूनच ते इतरांपेक्षा जास्त बोलतात.
अनेक लोकांना शांत बसण्याबाबत भीती वाटते. शांतता टाळण्यासाठी ते सतत काहीतरी बोलत राहतात. याला मानसशास्त्रात 'नर्व्हस टॉकिंग' म्हणतात.
'अटेंशन डेफिसिट हायपर अॅक्टिव्हिटी डिसऑर्डर' असलेल्या व्यक्तींमध्ये स्वतःवर नियंत्रण ठेवण्याची क्षमता कमी असते. त्यांच्या मनात विचार इतक्या वेगाने येतात की ते शब्दांवर ताबा ठेवू शकत नाहीत, या स्थितीला 'लॉगोरिया' म्हणतात.
स्वतःच्याच विचारांत मग्न असणाऱ्या व्यक्तींना स्वतःचे महत्त्व पटवून द्यायचे असते. अशा व्यक्ती संवादावर पूर्ण ताबा मिळवून केवळ स्वतःबद्दल बोलण्यातच आनंद मानतात.
काही लोक 'व्हर्बल प्रोसेसर' असतात. याचा अर्थ, जोपर्यंत ते एखादी गोष्ट मोठ्याने बोलून दाखवत नाहीत, तोपर्यंत त्यांना ती नीट समजत नाही.
समोरच्या व्यक्तीचे ऐकून घेण्याऐवजी स्वतःचे उत्तर तयार करण्यात गुंतलेले मन व्यक्तीला बोलायला भाग पाडते.
सतत बोलल्यामुळे मेंदूतील ताणाचे हार्मोन्स (Cortisol) कमी होण्यास मदत होते. तणाव दूर करण्यासाठी मेंदू संवादाचा आधार घेतो, असेही मानसशास्त्र सांगते.
मानसशास्त्रातील 'अप्रूव्हल सीकिंग' सिद्धांतानुसार, काही लोक स्वतःचे अस्तित्व सिद्ध करण्यासाठी किंवा लोकांचे लक्ष वेधून घेण्यासाठी प्रमाणाबाहेर बोलतात.
बायपोलर डिसऑर्डर किंवा हायपोमॅनियासारख्या स्थितीमध्ये विचारांचा वेग इतका वाढतो की, व्यक्ती सतत न थांबता बडबड करू लागते, असे संशोधनातून स्पष्ट झाले आहे.