मृणालिनी नानिवडेकर, मुंबई
आशा भोसले यांनी दोन महिन्यांपूर्वी भेटल्या नेहमीप्रमाणे काय ग कशी आहेस असं विचारलं त्या मला खरेच ओळखत होत्या का मला अजिबात माहिती नाही. सांगताही येणार नाही. मी पत्रकार आहे आणि अधून मधून त्यांना फोन करते. याची त्यांना चांगलीच कल्पना असावी आणि त्यामुळेच कदाचित त्यांनी काय ग कशी आहेस विचारलं असावं मला.
मी छान आहे तुम्ही कशा आहात? असं विचारल्यावर त्या म्हणाल्या, मंगेशकरांना छान उत्तम आयुष्यची काहीतरी गॉड गिफ्ट आहे. बघ मी छान आहे आणि मजा करते. मी जाईन आणि खरंच काही त्रास न होता जावं असंच वाटत.
आशाताई कायम उत्साही... सतत चिरतरुण. माई मंगेशकर कशा होत्या, याबद्दल फार माहिती नाही. पण आशाताई मात्र मनात येईल ते करणार स्वतःच्या टर्म्सवर जगणार. त्याची किंमतही मोजणार आणि ते करताना रसिकांना एका सुरेल प्रवासावर घेऊन जाणार याची जणू एक हमीच मिळत असायची.
आशाताई अशाच होत्या की काय असंही वाटायचं. अशा आशाताई गंभीर गाणी कशा म्हणायच्या, असाही प्रश्न एकदा गप्पांमध्ये विचारला होता. त्यावेळीही आशाताई हसल्या होत्या. आशाताई कॅबेरेपासून भजनापर्यंत अत्यंत सुंदर गायच्या. जगाला भुलवायच्या. मंगेशकरांना जे वरदान होतं त्यात आशाताई सर्वात मैत्रीपूर्ण वागायच्या.
सांस्कृतिक मंत्री आशिष शेलार यांनी केवळ काही दिवसांपूर्वी रेडिओ जॉकीचा एफ एम रेडीओचा कार्यक्रम घेतला. तेव्हा आशाताई आवर्जून हजर होत्या. तरुण पिढीशी त्याच भाषेत बोलायच्या आणि मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस आणि आशिष शेलार यांच्या साक्षीनं काही ओळी गुणगुणल्याही होत्या.
आशाताईंना भारतरत्न मिळायला हवं असं वाटायचं. मिळेल अशी कुठेतरी मनाला खात्रीही वाटायची एकाच कुटुंबातल्या दोन भगिनींना भारतरत्न मिळायला हवं असं मराठी माणूस म्हणून वाटतही असायचं. आशाताई कधीही कशातच अडकून पडल्या नाही. काहीतरी करत गेल्या आणि रसिकांना तृप्त करत गेल्या हेच त्यांचे थोरपण.
आशाताई आम्ही तुमच्या प्रति कायम कृतज्ञ राहू. आशाताई तुम्हाला खूप खूप धन्यवाद जीवनाला सूर देण्याचं काम तुम्ही आमच्यासाठी केलं. त्यात तुम्ही आमच्या झाल्यात. लतादीदी आमचं दैवत होत्या तुम्ही कुठेतरी आमच्यातल्याच होत्या मर्द मानव तुम्हाला श्रद्धांजली.