पुढारी वृत्तसेवा
झाडाच्या खोडावर सुतार पक्षी अतिशय वेगाने चोचीने प्रहार करतो, हा आघात पाहता त्याच्या डोक्याला किंवा मेंदूला इजा होत नसेल का, असा प्रश्न पडतो
सुतार पक्ष्याच्या शरीराची रचना त्या पद्धतीने विकसित झाली असून चोच, कवटी, हाडांची रचना, जीभ-हायॉइड यंत्रणा, मान आणि मेंदूची रचना हे सर्व मदत करतात
संशोधनानुसार सुतार पक्ष्याच्या कवटीच्या हाडांची सूक्ष्म रचना इतर काही पक्ष्यांपेक्षा वेगळी असून ती अधिक कठीण आणि तुलनेने अधिक खनिजयुक्त असते
सुतार पक्ष्याचा मेंदू आकाराने लहान असतो. त्यामुळे डोक्यावर मोठा वेगवान आघात झाला तरी मानवी मेंदूच्या तुलनेत त्यावर निर्माण होणारा ताण वेगळ्या पद्धतीने वितरित होतो
सुतार पक्ष्याची जीभ ही केवळ अन्न बाहेर काढण्यासाठी लांब नसते. तिच्याशी जोडलेली हायॉइड यंत्रणा कवटीच्या मागील भागाभोवती वळलेली असते
सुतार पक्षी चोच झाडावर मारताना डोके शक्य तितक्या नियंत्रित, जवळपास सरळ मार्गाने पुढे नेतो. डोक्याची अनावश्यक फिरकी तुलनेने कमी ठेवण्याची ही पद्धत महत्त्वाची आहे
सुतार पक्ष्याच्या मेंदूची सुरक्षितता त्याच्या कवटीचा आकार, मेंदूची स्थिती आणि संपूर्ण डोके-मान प्रणालीच्या जैवयांत्रिकीमुळे साधली जाते
संशोधनात सुतार पक्षी साधारण ६–७ मीटर प्रति सेकंद वेगाने चोचीचे प्रहार करू शकतो आणि त्याच्या डोक्यावर अत्यंत मोठ्या प्रमाणात क्षणिक प्रवेग निर्माण होऊ शकतो
सुतार पक्षी प्रचंड आघात सहन करू शकतो, परंतु त्याला कोणत्याही प्रकारची मेंदूची जैविक प्रतिक्रिया होत नाही, असे ठामपणे म्हणता येत नाही