Anirudha Sankpal
दुसऱ्या महायुद्धानंतर किंवा जुन्या काळात कारचे टायर नैसर्गिक रबरामुळे पांढरे किंवा हलके पिवळे असायचे, जे अतिशय लवकर खराब होत असत.
१९१७ पूर्वी सर्व कारचे टायर पांढऱ्या रंगाचे असायचे आणि ते केवळ दोन ते पाच हजार किलोमीटरपर्यंतच चालू शकत असत.
१९१७ मध्ये 'कार्बन ब्लैक' (Carbon Black) या विशेष पावडरचा शोध लागल्यामुळे टायरच्या निर्मितीमध्ये एक मोठी क्रांती झाली.
रबरामध्ये कार्बन ब्लैक मिसळल्यामुळे त्याची मजबूती तब्बल १० पटीने वाढली आणि टायरची क्षमता लक्षणीयरीत्या सुधारली.
कार्बन ब्लैकमुळे टायर्सना सूर्यप्रकाशापासून संरक्षण (UV Protection) मिळते आणि ते अधिक टिकाऊ बनतात.
तसेच, हा घटक टायरमधील उष्णता (Heat) सर्व बाजूंना सारख्या प्रमाणात वितरित करण्यास मदत करतो.
या संशोधनामुळे जे टायर काही हजार किलोमीटर चालत होते, ते आता ५०,००० हून अधिक किलोमीटरपर्यंत सहज चालू लागल्याचे दिसून येते.
सध्या सिलिकाचा वापर करून पांढरे टायर बनवणे शक्य असले, तरी कार्बन ब्लैक अत्यंत सस्ता आणि प्रभावी असल्याने कंपन्या त्याचाच वापर करतात.