पुढारी वृत्तसेवा
चहा असो, सुवासिक पुलाव असो किंवा पारंपरिक गोड पदार्थ, वेलचीचा वापर प्रत्येक भारतीय स्वयंपाकघरात आवर्जून केला जातो.
कर्नाटकातील एका शहराची ओळख या मसाल्याच्या पदार्थाशी इतकी घट्ट जोडलेली आहे की, तिथल्या स्थानिक नावावरूनच या शहराला 'वेलचीच्या सुगंधाची भूमी' असे म्हटले जाते.
कर्नाटकात, हावेरीला अनेकदा "यलक्की कंपिना नाडू" असे म्हटले जाते. कन्नड भाषेत 'यलक्की' म्हणजे वेलची आणि 'कंपू' म्हणजे सुगंध.
विशेष म्हणजे, या नावामागे या भागात मोठ्या प्रमाणावर होणारे वेलचीचे उत्पादन हे कारण नाही. भारतात वेलचीचे सर्वाधिक उत्पादन प्रामुख्याने पश्चिम घाटात म्हणजेच केरळ, कर्नाटक आणि तामिळनाडूच्या काही भागांत होते.
हावेरीचे वेलचीसोबतचे नाते शेतीपेक्षा तिथली पारंपरिक संस्कृती आणि जुन्या संस्कृतीशी जोडलेले आहे. या शहराची ओळख निर्माण होण्यामागे तिथल्या पारंपरिक 'वेलचीच्या माळा' मुख्य कारण राहिल्या आहेत.
जरी हावेरीला 'इलायचीची भूमी' म्हटले जात असले, तरी प्रत्यक्षात येथे मोठ्या प्रमाणावर वेलचीचे मळे नाहीत.
वेलचीची बहुतेक लागवड पश्चिम घाटात केली जाते, जिथे हवामान थंड असते आणि पाऊसही भरपूर पडतो.
कर्नाटकात कोडगू, चिक्कमंगळूर आणि शिमोगा या जिल्ह्यांमध्ये वेलचीची मोठी लागवड केली जाते.