पुढारी वृत्तसेवा
बदाम आणि शेंगदाणे दोन्हीही पौष्टिक आहेत; मात्र कमी खर्चात जास्त प्रथिने मिळवण्यासाठी शेंगदाणे फायदेशीर ठरतात
व्हिटॅमिन ई, कॅल्शियम आणि काही सूक्ष्मपोषक घटकांसाठी बदाम अधिक उपयुक्त ठरतात. पण कोणता पर्याय चांगला, हे वय, आहार, आरोग्य यावर अवलंबून असते
१०० ग्रॅम शेंगदाण्यांत साधारण २५.८ ग्रॅम, तर बदामांत २१.२ ग्रॅम प्रथिने असतात. त्यामुळे समान वजनात शेंगदाण्यांत अधिक प्रथिने मिळतात
बदामांमध्ये व्हिटॅमिन ई भरपूर असते. हे अँटिऑक्सिडंट म्हणून पेशींचे ऑक्सिडेटिव्ह नुकसान कमी करण्यास मदत करते
दोन्हींमध्ये असंतृप्त मेद असतो. संतृप्त मेदाच्या जागी अशा प्रकारचा मेद असलेले पदार्थ खाणे हृदयाच्या आरोग्यासाठी फायदेशीर ठरू शकते
दोन्ही पदार्थांमध्ये कॅलरी जास्त असतात. त्यातील प्रथिने, मेद आणि फायबरमुळे पोट भरल्यासारखे वाटू शकते; पण जास्त प्रमाणात खाल्ल्यास एकूण कॅलरी वाढतात
बदामांत शेंगदाण्यांच्या तुलनेत कॅल्शियम आणि मॅग्नेशियम अधिक असते. ही खनिजे हाडे आणि स्नायूंच्या सामान्य कार्यासाठी महत्त्वाची आहेत
प्रौढ व्यक्तीसाठी दिवसाला साधारण २०–३० ग्रॅम हा एक व्यवहार्य अल्पोपहाराचा पर्याय आहे. नेमके प्रमाण व्यक्तीच्या आहारातील एकूण कॅलरी आणि गरजेनुसार ठरते
परवडत असल्यास बदाम आणि शेंगदाणे दोन्ही मर्यादित प्रमाणात आहारात ठेवा. बदाम महाग असले तरी शेंगदाणे हा कमी खर्चातील पौष्टिक पर्याय आहे.